روزشمار انتخابات و نکات داغ مورد بحث محافل سیاسی

روزشمار انتخابات و نکات  داغ مورد بحث محافل سیاسی

election box

* یکی از مشکلات که در ایران سایه سنگینی بر فضای سیاسی افکنده است ، تک حزبی بودن ایران و ولایت مداری است. حال  سوال اینجاست که مقامات ایران و همینطور بیت رهبری تا چه اندازه حاضر هستند که برای حل مشکلات داخلی و بین المللی که دست بگریبانش هستند به اصلاحات تن داده وایجاد احزاب سیاسی را در ایران آزاد کرده و از طرفی به اقشار مختلف اجتماع اجازه شرکت در گرفتن پست های حساس دولتی شوند. و یا به خواست عامه مردم تن داده و دین را از سیاست جدا کنند؟

* مهمتر از همه نادیده گرفته شدن حقوق زنان  در سالهای پس از انقلاب تا کنون ، زنان که نیمی بیشتر ازافراد جامعه را تشکیل می دهند ولی از ساده ترین حقوق اجتماعی محروم هستند.

* رهبر در جلسه ای خطاب به مردم با گوشزد به نامزدهای انتخاباتی بر اینکه » قول هائی ندهند که فردا نتوانند اجرائی اش کنند بعد شروع کنند به گفتن اینکه تقصیر را بر سر دیگران بیاندازند.»تذکر رهبزی به کاندیداها » از دایره خود بیرون نیایئد».

* از طرفی در واپسین روزهای پیش از انتخابات در مراسم پانزدهم خرداد ، از رئیس جمهور برای نطق دعوت نشد به عنوان سخنران که این یک امر در 24 سال اخیر رخ نداده است . و همینطور از دو کاندید رد صلاخیت شده یعنی آقای هاشمی رفسنجانی و آقای مشائی !  

* محسن رضائی در دیداری از مناطق کرد نشین که اکثرأ اقلیت سنی هستند گفته است که » در صورت برگزیده شدن از همه اقشار کابینه خود را تشکیل خواهد داد» . آیا آقای رضائی نمی داند که مهمترین رکن انتخاب شدن در کابینه دولت جمهوری اسلامی متعهد و مومن بودن فرد به اصل ولایت مداری است؟ حال اینکه برای اقلیت سنی اصولا مبحث ولایت مداری غیر قابل پذیرش است؟

شاید این را می توان از آندسته از وعده و وعید هائی دانست که رهبری بدان اشاره کردند که کاندیدها پرهیز کنند  –

* جالب توجه است که هیچیک از کاندیداهای ریاست جمهوری شناخت صحیحی از مشکلات مملکتی نداشته و اگر هم به برخی از مشکلات اشاره اجمالی می کنند به نظر نمی رسد که راه حل مدونی برای حل معضلات داشته باشند . و تمامی صحبت هایشان آنقدر کلیشه ای و بدون اساس است که فقط می توان از آنها فقط به عنوان شعارهای تبلیغاتی نام برد ، بطور مثال همین توصیه آقای رضائی برای تشکیل کابینه دولت از » همه اقشار جامعه  » که با توضیحاتی که پیشاپیش داده شد و ناممکن بودن یک سنی مذهب در کابینه دولت خود برخلاف گفته های این کاندیدا است.

یا اینکه به صحبت های آقای حداد عادل می توان اشاره کرد که با انتقاد غیر فنی خود از دولت فعلی و عملکرد آقای احمدی نژاد انتقاد از بردن یک هواپیما مسافر به نیویورک  توسط دولت را به میان کشیده و به افزودند که » اگر من به جای ایشان بودم هواپیما را پر از تجار و بازرگانان می کردم برای توسعه تجارت که می توانست خیلی کمک ساز برای اقتصاد باشد.»

سوال اینجاست که آیا آقای حداد عادل اطلاع ندارند پس از این همه مدت که امریکا ایران را تحت تحریم قرار داده و وجود تجار در نیویورک اصولا نفعی نمی توانست داشته باشد. 

 

با سپاس از توجه شما به این مطلب

در پایین مشخصاتِ خود را پر کنید یا برایِ ورود رویِ نقشک‌ها کلیک کنید:

نشان‌وارهٔ WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

درحال اتصال به %s

این وب‌گاه برای کنترل هرزنامه از Akismet استفاده می‌کند. در مورد نحوهٔ پردازش اطلاعات دیدگاه‌های خود بیشتر بدانید.