قدیمی ها

ساخت فیلم مستند زندگی ناصر حجازی اردیبهشت ۹۲ شروع می شود11-6-28-10559naser_hejazi_2

سراب: همسر ناصر حجازی از پایان نگارش فیلمنامه مستند زندگی ناصر حجازی و تایید آن توسط خانواده مرد آبی پوش فوتبال ایران خبر داد.
همسر زنده یاد ناصر حجازی با اعلام این خبر در توضیح کم و کیف فیلمنامه این اثر سینمایی مستند گفت: فیلمنامه این فیلم مستند با محوریت زندگی ورزشی ناصر حجازی نوشته و تکمیل شده است و قرارست توسط سام کلانتری کارگردانی شود. فیلمنامه را خواندم و تاییدم کردم و طبق برنامه ریزی ای که گروه تولیدِ مرتضی رزاق کریمی انجام داده قرارست فیلم اردیبهشت ماه رسما کلید بخورد و تا شهریورماه هم به پایان خواهد رسید. همسر زنده یاد ناصر حجازی در پاسخ به این که آیا فیلمنامه نهایی آنچه می خواست بود؟ گفت: طرح و فیلمنامه نوشته شده به خواست خانواده حجازی ببشتر به بررسی زندگی فوتبالی ناصر اختصاص داشت. چون از ابتدا هم در نظر داشتیم زندگی حرفه ای و خدماتی که حجازی در عرصه فوتبال این سرزمین کشیده است، به تصویر کشیده شود.
وی در ادامه افزود: اما در نهایت باید منتظرماند و حاصل کار را پس از فیلمبرداری و تدوین دید و امیدوارم اثر خوبی از آب درآید. ضمن اینکه اسم این فیلم هنوز مشخص نیست و قرار است طی جلسه دیگری به نتیجه نهایی برسیم. بهناز شفیعی در پایان صحبت های خود با اشاره به این مطلب که حسن فتحی بار دیگر برای ساخت این مستند ابراز تمایل کرده است، گفت: قبل از سپردن کار به مرتضی رزاق کریمی تهیه کننده و سام کلانتری کارگردان این اثر مستند، با حسن فتحی صحبت شده بود تا این فیلم را بسازد اما این کارگردان درگیر ساخت سریال «زمانه» شد. در این مدت ما با رزاق کریمی به توافق رسیدیم اما حسن فتحی بار دیگر برای ساخت این مستند ابراز آمادگی کرد اما به دلیل توافق انجام شده با گروه رزاق کریمی از این همکاری عذر خواستیم. اما می خواستم از این فرصت استفاده کرده و از حسن فتحی تشکر کنم.
سام کلانتری کارگردان این فیلم مستند برخی از صحنه های زندگی این اسطوره آبی پوش در باشگاه منچستر یونایتد در انگلیس، دی استرادا در اتریش و محمدان در بنگلادش را تصویربرداری کرده است. پیش از این کیومرث پوراحمد، حسن فتحی و مازیار میری قصد ساخت این مستند را داشتند اما هریک به دلایلی چون آشنا نبودن به مقوله فوتبال، نبود وقت کافی و همچنین علاقه نداشتن به این ورزش از ساخت آن انصراف دادند.

ftb

به مناسبت درگذشت محمودی خوانساری استاد آواز

fbr

به مناسبت دوم اردیبهشت ماه سال روز درگذشت استاد محمود محمودی خوانساری که در سال ۱۳۶۶ درگذشت.
هنر در هر روزگاری، نیازمند نیک مردمانی است که آن را از گزند زمانه بدور و نگاه دارند، ترویج دهند و به جهانیان عرضه کنند. در بین شاخه های هنر؛ شاید هنر موسیقی به دلیل نوع ساختارش، بیشتر مورد تهدید قرار می گیرد، حیات کنونی موسیقی در ایران، مرهون همت اساتیدی ست که در دوره های گوناگون، این هنر تاثیر گذار را نگاه داشته اند. به همین ترتیب آواز در موسیقی ایرانی در دهه های پیشین به همت چند نفر از اساتید این فن به حیات واقعی خود ادامه داده است که بی تردید استاد محمود محمودی خوانساری را میتوان یکی از آن چند تن دانست.
محمودی خوانساری در سال ۱۳۱۳ در شهر خوانسار و در خانواده ای مذهبی متولد شد. ذوق و علاقه به خواندن از دوران کودکی در وی هویدا بود. محمود، نخست یک دوره ی کوتاه از تعالیم کمال ده گان بهره گرفت و برای ادامه تحصیل به تهران رفت. نخستین کسی که به هنر محمودی پی برد و جذب سوز و صفای صدای گرم او شد، استاد ابوالحسن صبا بود. محمودی در محضر استاد صبا کار آواز را به طور پیوسته دنبال کرد و به فراگیری ردیف های آوازی پرداخت. چندی نیز نزد دکتر «منوچهر جهانبگلو» منتقد و کارشناس ارزنده موسیقی معلومات ردیفی خود را تکمیل کرد. او با گوش دادن به نوارهای اساتید آواز سید حسین طاهرزاده، رضا قلی میرزای ظلی و ادیب خوانساری و تمرین و ممارست بسیار، هنر خود را رشد داد و به مرحله پختگی رساند. پس از مدتی او به عنوان یکی از خوانندگان طراز اول مطرح گردید.
محمود خوانساری پس از سه سال همکاری با رادیو شیراز؛ فعالیت هنری خود را در رادیو تهران آغاز کرد و آثار ارزشمندی در این رشته از هنر ارائه داد، در حدود ۱۳۰ برنامه از گلهای رنگارنگ، برگ سبز، گلهای تازه و شاخه گل با صدای پر سوز خوانساری ضبط و پخش شد.
در برنامه گلها با نوازندگان نامداری چون: احمد عبادی (سه تار)، مرتضی محجوبی (پیانو)، حسن کسایی (نی)، علی تجویدی (ویلن)، فرامرز پایور (سنتور)، لطف الله مجد، جلیل شهناز و فرهنگ شریف (تار)، حبیب الله بدیعی، رضا ورزنده، پرویز یاحقی، و همایون خرم (ویلن) همکاری کرد.
خوانساری در اجرای آواز دلنشین خود، از جان و دل و تمام وجودش بهره می گرفت و سبک خاص خود در موسیقی آوازی ایجاد کرد. فهم و شناخت وی از شعر، صحیح و از همین روی بیانش گیرا بود. اگر چه محمودی خوانساری در دوم شهریور ماه ۱۳۶۶ در گوشه عزلت دیده از جهان فروبست، اما صدای او که سوز، صفا و صمیمیتی خاص در آن موج می زد از خاطر و دل هیچ شنونده ای نرفته و نخواهد رفت. محمودی خوانساری هنرمندی بود که هموراه به موسیقی اصیل ایرانی وفادار ماند. مردی محجوب و فروتن بود که پاک و ساده زیست و سراسر زندگی هنریش گواه این مدعاست. روحش شاد.

با سپاس از توجه شما به این مطلب

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.